W marcu 2006 roku rozpoczęły się badania nad urządzeniem, zwanym verychip.Chip ten, wszczepiony pod skórę wysyła sygnał, identyfikujący osobę. Można przekazywać dowolną informację: od danych medycznych, po kartotekę kryminalną. Badania wywołały protesty wśród obrońców praw człowieka oraz grup religijnych. Pomimo kontrowersji, uczeni postrzegają tego typu urządzenia, jako etap rozwoju ludzkości. Cyborgizacja w rzeczywistości zwiększy możliwości człowieka, umożliwiając rzeczy, które wykraczają poza normalne działanie. Dla naukowców możliwości takie są niezwykle ciekawe. Nie tylko cyborgizacja może mieć przyszłość, ale już dziś policjanci codziennie narażają życie, ale zdalnie sterowany mini robot potrafi wytrzymać niemal wszystko. Jest wyposażony w urządzenia, które pomogą mu działać w każdej sytuacji: kamery, mikrofony i głośniki zastępują oczy, uszy i glos policjanta, a mechaniczne ramiona mogą podnieść każdy niebezpieczny przedmiot, jak chociażby bombę, czy podejrzaną paczkę. Zamontować można także dodatkowe wyposażenie, a także jest miejsce, w którym można przyczepić strzelbę.

Wiemy, że roboty sprawdzają się na polu walki i w policji.Jednak to nie wszystkie dziedziny, w jakich sobie radzą. Pewna niewielka maszyna odegrała znaczącą rolę przy poszukiwaniu ofiar zamachu z 11 września. Ten, wyposażony w sztuczną inteligencję wężowy robot potrafi się wspinać i badać szczeliny, do których nie zmieszczą się ratownicy. Posiada bezprzewodową kamerę, która wskazywała miejsce pobytu ofiar zamachu lub ewentualne przeszkody, dzięki czemu ekipy ratownicze mogły ratować życie ludzi, nie narażając własnego. To nie prawda, że roboty ratują ludzkie życia w ciągu pierwszych kilku dni od katastrofy, a katastrofa w elektrowni w Czarnobylu jest tego doskonałym przykładem. Na początku nad usuwaniem szkód pracowały tysiące ludzi i wielu z nich zmarło na skutek choroby popromiennej. Po dwudziestu latach, budowli grozi ruina, co może ponownie skazić cały region. Nie zabezpieczono zbyt starannie wszystkich ścian i rusztowań. Teraz specjalne roboty, odporne na promieniowanie są wykorzystywane do zabezpieczania elektrowni. Kamery dostarczyły obrazu ze środka, ukazując potencjalne słabe punkty. Zastępujące tam ludzi roboty uratowały życie wielu robotnikom.

Roboty zamiast lekarzy.
Roboty zamiast lekarzy. Roboty funkcjonują niemal w każdej dziedzinie życia.Tak samo jest w medycynie. Jeden z robotów rozdaje leki pacjentom w szpitalu, znajdującym się w San Hose. Zgodnie z kalifornijskim prawem, leki może wydawać jedynie personel odpowiednią licencją, więc szpital wyrobił taką dla swojego robota. Wyręczanie może dotyczyć również lekarzy. Już dziś skonstruowane są roboty – chirurdzy. Lekarz patrzy przez mikroskopijną kamerę i steruje ramionami, wprowadzanymi przez maleńkie otwory między żebra pacjenta. Standardowa operacja wymaga dużego nacięcia i otwarcia klatki piersiowej. Zwykła operacja jest bolesna, a rehabilitacja trwa kilka miesięcy. System medyczny Zeus umożliwia lekarzom operowanie pacjenta nawet na drugim końcu świata. Możliwe, że wkrótce lekarz będzie mógł zdalnie operować żołnierza na polu walki, nie narażając się na niebezpieczeństwo. Za kilka lat roboty będą wykonywać samodzielnie proste operacje. Istnieją uzasadnione obawy, że pomimo pozytywnych zastosowań robotyki może się zdarzyć, że zbrodniarze wykorzystają roboty do czynienia zła.

Zwierzęta nie mają możliwości wytwarzania przez siebie pokarmu. Mogą jedynie zjadać rośliny lub inne zwierzęta w zależności od tego czy są mięsożerne czy roślinożerne. Zatem zwierzęta są bardzo uzależnione od roślin. Nawet te mięsożerne w pewnym stopniu są zależne od roślinności, ponieważ najczęściej zjadają zwierzęta odżywiające się roślinami. To jest główna zasada łańcuchów pokarmowych. Gdyby nie fotosynteza rośliny nie mogły wzrastać, a zwierzęta i oczywiście ludzie pozbawieni byliby pokarmu. Niesie to za sobą wiele zagrożeń. Właśnie, dlatego fotosynteza jest tak ważna. Produktami końcowymi tego procesu są cukry. Aby uzmysłowić jak dużo tej substancji produkują rośliny należy podać kilka przykładów. Na przykład roślinność z jednego hektara kukurydzy, czyli pomierzchnij, jaką zajmują dwa boiska do piłki nożnej można wytworzyć 20 000 kilogramów cukru rocznie. Innym przykładem może być liczba cukru wytwarzana przez wszystkie rośliny na świecie w ciągu trzech lat, która usypana na jednej górce wyglądałaby jak Mount Everest.

Las tropikalny to niemal raj dla roślin. Flora w takim miejscu ma niemal idealne warunki. Las tropikalny jest dobrze oświetlony przez większą część dnia, a poza tym występują tam częste i obfite opady. Klimat równikowy bardzo sprzyja uprawą rolnym i wysokim plonom. Szczególnie wydajną rośliną tropikalną uprawianą przez rolników jest trzcina cukrowa. Roślina ta uprawiana jest na Karaibach i w Azji Południowo-Wschodniej. Tylko tam istnieją idealne warunki dla uprawy trzciny cukrowej. Potrzebuje ona temperatury przekraczającej 25 stopni Celsjusza i rocznych opadów wynoszących 150 centymetrów. Uprawia się ją też na południu Afryki i Ameryce Północnej. Jednak należy stworzyć do tego odpowiednie warunki w postaci systemów nawadniających. W innych częściach świata, gdzie panują niekorzystne warunki dla uprawy pewnych roślin szuka się ich substytutów lub zmienia uprawę na adekwatną do warunków klimatycznych. Jednak, gdy nie chcemy rezygnować ze swych planów możemy założyć szklarnie, w której stworzymy konieczne kryteria uprawy.

Najlepszym sposobem na optymalizacje wzrostu i rozwoju roślinności jest założenie szklarni. Jednak trzeba przedtem uwzględnić kilka aspektów. Pierwszym z nich jest temperatura. Nie może ona przekraczać 40 stopni Celsjusza. Powyżej tej temperatury niszczą się enzymy odpowiadające za przebieg fotosyntezy. Naświetlenie w szklarni nie powinno być za jasne, ponieważ wtedy rośliny wytwarzają mniej substancji chemicznych. Promieniowanie ultrafioletowe niekorzystnie oddziałuje na florę. Powietrze powinno być odpowiednio nawilżone. Pod żadnym pozorem nie może być zbyt suche, ale nie należy przesadzać z wilgotnością ze względu na zarodniki grzybów. Ponadto rośliny w szklarni musza mieć zapewnione substancje chemiczne takie jak dwutlenek węgla, woda oraz sole mineralne. Szklarnia powinna stwarzać idealne warunki. Nowoczesne cieplarnie wyposażone są w systemy wykrywające zmianę jednego z czynników fotosyntezy. Przykładem mogą być czujniki reagujące na zmniejszenie się ilości dwutlenku węgla w powietrzu.

Zapisując się kurs prawa jazdy musimy liczyć się z tym, że zanim zasiądziemy za kółkiem i będziemy mogli rozpocząć praktyczną naukę kierowania samochodem, czeka nas najpierw trzydzieści godzin wykładów z teorii, przepisów i zasad ruchu drogowego. Na takich wykładach dowiemy się, w jaki sposób należy użytkować pojazd, jakie są zasady poruszania się po drogach, poznamy przepisy obowiązujące w naszym kraju. Zapoznamy się także z podstawowymi funkcjami samochodu, w jaki sposób należy zadbać o właściwą jego eksploatację oraz jakie zasady obowiązują przy udzielaniu pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach drogowych. W trakcie trwania części wykładowej kursu, będziemy mogli zapoznać się z testami, jakie obowiązują na egzaminie państwowym na prawo jazdy. Osoby prowadzące kurs będą od nas wymagały, abyśmy takie testy rozwiązali pod koniec trwania wykładów. Jest to tak zwany egzamin wewnętrzny, po którego zaliczeniu będziemy mogli rozpocząć jazdy instruktażowe samochodem. Wcześniej jednak należy odwiedzić lekarza, który zbada nasz ogólny stan zdrowia i wyda zaświadczenie, uprawniające do kierowania pojazdami mechanicznymi a także skompletować inne dokumenty, jak na przykład kserokopię dowodu osobistego oraz fotografie. Bez tych formalności nie będzie można rozpocząć części praktycznej kursu.

Kurs prawa jazdy trwa około dwóch miesięcy. Początkowo kursant uczęszcza na wykłady teoretyczne, na których poznaje przepisy ruchu drogowego, zasady kierowania pojazdem mechanicznym i zasady udzielania pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach. Zapoznaje się w tym czasie również z testami na prawo jazdy, jakie będzie musiał rozwiązać podczas egzaminu państwowego. Dodatkowo, po zakończeniu części teoretycznej kursu, będzie musiał zdać egzamin wewnętrzny, wyglądający dokładnie tak samo jak teoretyczna część egzaminu państwowego. Po zaliczeniu tych testów kursant może rozpocząć jazdy samochodem. Podczas pierwszego spotkania instruktor dokładnie objaśni podstawy poruszania się samochodem, nauczy jak przygotować się do jazdy, wskaże najważniejsze przełączniki świateł, kierunkowskazów, wycieraczek i tak dalej. Następnie nauczy kursanta zmieniać biegi i wyjaśni zasadę działania sprzęgła. Pokaże również w którym miejscu uzupełnia się płyny w samochodzie i jak należy oceniać, czy zawartość pojemników jest dostateczna. Wreszcie pozwoli kursantowi odpalić samochód i wykonać pierwszą jazdę. Z reguły pierwsze manewry odbywają się na placu ćwiczeń. Dopiero po opanowaniu podstaw kursant będzie mógł wyruszyć na miejskie ulice i włączyć się do regularnego ruchu, gdzie podczas kolejnych trzydziestu godzin nauczy się, jak prawidłowo poruszać się po drogach.

Badając wpływ chlorofilu na ten proces można usunąć go z liści. Jednak nie przeprowadza się takich badań, ponieważ zniszczyłoby to całą roślinę. W takich sytuacjach z pomocą przychodzi sama natura. Istnieją takie rośliny, które mają zielono-białe plamki. Takim kwiatem jest geranium. Jego liście są mozaikowe, a chlorofil jest zawarty tylko w zielonych częściach rośliny. Pozbawiamy taki kwiat skrobi i odkładamy na kilka dni. Po upływie tego czasu przeprowadza się próbę jodową. Tylko w zielonych częściach liści pojawia się ciemnogranatowy kolor, co oznacza, że chlorofil jest niezbędnym składnikiem do przeprowadzenia fotosyntezy.
Natomiast, jeśli chodzi o wodę to bardzo trudno zademonstrować proste doświadczenie potwierdzające niezbędność jej niezbędność w procesie fotosyntezy. Usunięcie wody z rośliny jest tożsame ze zniszczeniem jej. Wiedzę na ten temat musimy opierać na trudnych badaniach wykonywanych przez naukowców. Otrzymane przez nich badania dowodzą, że woda jest niezbędna do wytwarzania substancji odżywczych przez roślinę.

Rośliny wytwarzają także tlen. Można to w prosty sposób udowodnić. Doświadczenie z rośliną wodną taką jak moczarka kanadyjska jest tego przykładem. Oświetlona roślina wydziela gazowe pęcherzyki. Ten proces może zachodzić tylko w obecności światła.
Od czasów odkrycia izotopów węgla naukowcy wykorzystują radioaktywny węgiel do procesu fotosyntezy. Normalny węgiel jest zastąpiony tym radioaktywnym. Kiedy zostaje on pochłonięty przez roślinę uczeni prowadzą szczegółowe obserwację. W tym celu izoluje się komórki roślin i sprawdza ich zawartość. Węgiel radioaktywny przechodzi do glukozy oraz innych produktów fotosyntezy. Wynikiem badań jest fakt, że węgiel w węglowodanach pochodzi z pobranego dwutlenku węgla. Glukoza wytwarzana przez rośliny przekształca się w inne substancje. Taką substancja jest celuloza. Buduje ona ściany komórek roślinnych. Z glukozy wytwarzają się także podstawy białek, odpowiedzialne za wzrost i rozwój- aminokwasy. Aby roślina mogła wytworzyć białka potrzebuje tlenu, węgla, wodoru, siarki i azotu. Sole mineralne są pobierane z gleby lub wody. Glukoza jest również zużywana w procesie oddychania, a jej nadmiar magazynuje się pod postacią skrobi.

Podobnie jak określenie „niepełne średnie” jest mało akceptowane, aczkolwiek dla kogoś, kto rozpoczął edukacje, jest w czasie jej trwania, to może mieć sens. Nie uzyskaj jeszcze dyplomu, ale.. dostanie go jeśli nie zaniedba sprawy. Na studia idą ludzie, którzy nie zniechęcili się do nauki podczas wieloletniej ścieżki. Plus dla nich za silne nerwy, wytrwałość, nie zbagatelizowanie sprawy i wytrwałe stawianie na swoim. Na brak ambicji na pewno nie mogą narzekać, a z taką osobowością, nie ma wątpliwości, że znajdą pracę. A przecież o to w tym chodzi, żeby się dobrze w życiu „ustawić”, mówiąc kolokwialnie. „Niepełne wyższe” może być formą pewnego przejściowego stanu, albo sposobem na pokazaniu, że kiedyś byłem na studiach, ale coś mi nie wyszło i zaczerpnąłem trochę wiedzy „wyższej”, ale nie posiadłem jej ogółu. Może warto pomyśleć nad dokończeniu tego, co się raz zaczęło? Na pewno nie będzie to zła decyzja. Dla siebie samego, dla rodziny, dla kraju, dla pieniędzy- na końcu lub na początku. Jakieś motywy muszą nami kierować. Motywacja- bez niej przecież nie przetrwamy. Trzeba być silnym i nie dać się zmieść z wyznaczonej pozycji.

Studia. Rozpoczynają się po maturze. Kończymy szkołę średnią, mamy w ręku świadectwo dorosłości i możemy dalej zdobywać świat. Pojęcie student jest samo w sobie prestiżowe. Nie ważne na jakim kierunku, sam fakt liczy się najbardziej. Oceny? Bywa różnie, jak w życiu, ale najważniejsze jest przecież jakimi będziemy pracownikami. Braki wyjdą w trakcie, będzie okazja je uzupełnić, wtedy na nowo uwierzymy w celowość naszego systemu edukacji. Nie zawahamy się powiedzieć, że na studiach uczą tego, co naprawdę się przydaje w pracy. Studia to jeszcze coś więcej niż sama nauka. A te imprezy studenckie? Wyjazdy? Każdy chyba o tym słyszał, że studia to najlepszy okres w życiu. Czemu by i tego nie zasmakować. Nie można pominąć jeszcze innego istotnego faktu. Dzięki temu, że jesteśmy w Unii Europejskiej możemy zostać uczestnikami takich programów jak ERASMUS, czyli międzynarodowej wymiany studentów z różnych krajów. Sama nazwa i opis pobudzają wyobraźnię. Wymieniać można bez końca. Ty tutaj decydujesz, twoja decyzja, twoje życie. Aby każdy wybór był dobry.

Najwyższy szczebel. Można by powiedzieć, że to taki rodzaj „guru”. Osoba, która zdobyła tytuł doktora z pewnością ma obszerną wiedzę i może niejedną osobę zaskoczyć swoimi przemyśleniami a także i szczegółową analizą danej dziedziny. Wersja dla bardzo ambitnych, „wiedzomaniaków”, kogoś, kto postawił na edukacje. Nie ważne dla niego było to, ile czasu ona trwała, ważne jest jaka była. Wiedza nabyta na tego rodzaju studiach wywołuje pewien szacunek społeczny i podziw. Na pewno nie jest dane każdemu zostać doktorem jakiejś nauki, nie każdy się o to kusi. Co robią doktorzy danej specjalizacji? Najczęściej zostają na uczelni jako wykładowcy. Wtedy tytuł profesora-doktora jest jak najbardziej wskazany. Swoją erudycją pokazują, że wiedza jest w cenie i liczy się w dzisiejszym świecie. Stwarza swoistą więź między odbiorcą a wykładowcą, poszanowanie dla wiedzy i nasza małość w stosunku do tego, co zawiera ten świat. Nikt nie jest w stanie posiąść całej wiedzy świata. Obszerny jej kawałek, to już duży sukces. Takich ludzi, trzeba szanować, bo ilu z nas zdecydowałoby się pełnić tak odpowiedzialne stanowisko przekaziciela części dorobku ludzkości?